พายุทอร์นาโด

   ทอร์นาโด เป็นพายุที่เกิดจากการหมุนของอากาศ สามารถเกิดขึ้นได้ในหลายลักษณะ โดยลักษณะที่พบได้บ่อยสุดคือลักษณะรูปทรงกรวย โดยส่วนปลายโคนชี้ลงที่พื้น ทอร์นาโดสามารถก่อพลังทำลายได้สูง โดยความเร็วลมสามารถสูงมากถึง 500 กม/ชม (300 ไมล์/ชม) ซึ่งก่อให้เกิดการพังทลายของสิ่งก่อสร้างได้ทอร์นาโดสามารถเกิดขึ้นได้ทั่วโลก แต่ส่วนมากแล้วมักจะเกิดที่สหรัฐอเมริกามากที่สุด

พายุทอร์นาโด จะถูกแบ่งระดับตามความเร็วลมตั้งแต่ F0-F5 ตามมาตรการวัดพายุของฟูชิตะ โดยส่วนมากจะเป็นระดับ F0-F1 ทอร์นาโดเกิดจาก ลมร้อนกับลมเย็นมาเจอกัน เมื่อกลุ่มของอากาศที่อุ่นกว่าลอยผ่านเข้าไปใต้กลุ่มของอากาศที่เย็นกว่าจึงทำให้เกิด การถ่ายเทอากาศหมุนเวียนกันขึ้นในเขตจำกัด และใกล้ ๆ จุดศูนย์กลางจะมีกระแสลม หมุนเร็วมากจนทำให้เกิดลำอากาศเป็นเกลียวตั้งสูงขึ้นไปในท้องฟ้า

ในอดีตพายุทอร์นาโด สร้างความเสียหายต่อทรัพย์สินและชีวิตมากมาย ในวันที่ 18 มีนาคม ปี 1952 เกิดพายุทอร์นาโดขึ้นพร้อมกัน 9 ลูก ถล่ม 7 รัฐของสหรัฐอเมริกา ในจำนวน 9 ลูกมีพายุระดับ F5 หนึ่งลูกคร่าชีวิตคนไปกว่า 600 คน พายุทอร์นาโดครั้งร้ายแรงที่สุด เกิดขึ้นใน ประเทศบังคลาเทศเมื่อ วันที่ 26 เมษายน 1989 คาดว่า มีผู้เสียชีวิตสูงถึง 1,300 คน พายุลูกนี้มีความรุนแรงในระดับ F5 กินอาณาบริเวณ 6 ตารางกิโลเมตรที่พายุพัดผ่าน ต้นไม้เกือบทั้งหมดถูกถอนรากถอนโคนขึ้นมา บ้านเรือนเกือบทั้งหมดทั้งหมดราบเป็นหน้ากลอง และพายุทอร์นาโดที่ใหญ่ที่สุด เกิดขึ้นที่ เนบลาสก้า เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2004 วัดความกว้างได้ถึง 4 กิโลเมตร